• Voetbal Vereniging OZC

    Sportlaan 2, 7732 AB Ommen
    Telefoon clubhuis: 0529-45 28 00

  • Wereldkampioen ingooien ook magistraal met de voeten

    Na een blamerend weekend voor OZC waarin zeven van de acht teams gezamenlijk nul punten wisten te behalen was er sprake van crisis in het Ommense. Koppen zouden moeten gaan rollen als er geen zichtbare verbetering zou komen. De druk was en het zweet brak los, zowel bij leiders van de teams als bij het bestuur zelf. Was de afgang van dit weekend eenmalig of is structureel iets mis?

    Deze vraag hield het bestuur van OZC 5 ook bezig. In de dagen voorafgaand aan de wekelijkse training op donderdag is daar uitvoerig over gesproken. Van insiders hebben we vernomen dat de discussie van het technisch bestuur een waar kookpunt bereikte. Rick scheen met z’n vuisten op tafel te hebben geslagen terwijl hij riep ‘Dit kan niet langer zo, we hebben verandering nodig’, terwijl Frank stoïcijns deze magische woorden inbracht ‘Ah komt wel goed joh’. Besefte Frank zich echter op dat moment ook dat zijn woorden ook daadwerkelijk zouden uitkomen? Niemand geloofde dit en al helemaal niet toen donderdagavond 23.00 uur bleek dat er zeven spelers beschikbaar waren.

    Wat wisten we wel voorafgaand aan de zaterdag? Aadorp kwam op bezoek in het Ommense. Aadorp, een tegenstander waarin we in deze fase van het seizoen nog niet zoveel over konden zeggen. We weten allemaal dat het een dorp is die in de beginjaren van de vorige eeuw hoogtij kende. De nijverheid floreerde en alle arbeiders die niet in een rijtjeshuis in Almelo wilde eindigen, gingen hun heil in nabijgelegen dorpen zoeken. Best een verstandige en bedachtzame keuze van de mensen destijds. Kiezen voor een andere manier van leven, in plaats van de dertiende in het dozijn te zijn. Typeerde dit ook de stijl van voetballen van Aadorp? Niet alleen zat de crisis bij OZC ons hoog, maar dit is ook iets wat ons de gehele week bezig heeft gehouden.

    Het gegeven dat er maar zeven spelers waren op donderdag werd handig opgelost door de leiding van het vijfde. Met connecties her en der konden we op een spelersaantal van 16 komen, scheidsrechter en semi-geblesseerden inclusief. Op goal werd beroep gedaan op dhr. Tepper. Na een afwezigheid van zes jaar pakte hij z’n kicksen terug uit de wilgen en trok hij z’n vertrouwde handschoenen weer aan, waar z’n handen gelukkig niet uit gegroeid waren. Na een lange warming-up voelde hij aan alles dat het zomaar eens een zaterdag kon worden waarin hij, samen met het team, drie punten kon gaan halen. Natuurlijk passeerde er de gedachte dat er eventueel een tegengoal geïncasseerd kon worden, maar zolang dat niet door z’n poortje zou gaan, zou dat geen probleem zijn.

    Iemand anders die z’n rentree maakte was ondergetekende. Na een carrière als professioneel ingooier voelde hij ook dat het tijd was om de crisis bij deze prachtige voetbalclub te verhelpen.

    Eerste helft

    Het verstandige en bedachtzame gedrag van de voorouders van de Aadorpers hoopten we niet terug te zien in het spel. Was dit wel het geval? Nou, deels! Bedachtzaam was het zeker, veel combinatie- en positiespel op eigen helft. Verstandig? Als je het mij vraagt niet; al zeker niet in de klasse waar we in uitkomen. Dit vroeg om een genadeloze afstraffing en deze zou er in de eerste helft al komen. Na de zoveelste mislukte poging om de voetballende oplossing te zoeken aan de kant van Aadorp vond nummer 13 van OZC het genoeg. Van pak hem beet zestien meter kreeg hij de bal voor z’n voeten en in een splitsecond berekende hij wat de beste kans was om doel te treffen. Felle, half laag hangende zon in de ogen van de keeper, droog gras, windstil en prachtige mensen aan de zijlijn die eens flink verwend wilden worden. Alles vroeg om een afstandsschot met een kleine stuit om de keeper te verrassen. Als mensen er massaal om vragen, dan moet je de wens inwilligen. Exact dit gebeurde en in principe was de wedstrijd beslist.

    Toch moet er dan nog een tweede helft gespeeld worden. Niemand had er eigenlijk nog zin in en al helemaal niemand meer aan de kant van Aadorp, zo bedachtzaam en verstandig waren ze dan weer wel. De scheidsrechter van dienst vond het ook wel mooi geweest en in de persoon van Jelle vonden wij een opvolger als leidsman van de tweede helft. In de rust sprak vice-aanvoeder Erik ons toe en dit liet een diepe indruk achter. Het was iets in de trend van ‘Niet snel een tegendoelpunt krijgen’. De rest is me helaas ontgaan.

    In de tweede helft liepen we vrij snel tegen een tegendoelpunt aan na een vlotte counter die tussen de benen van de doelman gleed. Opeens schoten de woorden van leider Rick door de hoofden van de spelers van OZC 5: ‘We hebben verandering nodig’. Nou vooruit, dat kwam er dan ook. De voorsprong kwam na een benutte (terecht gegeven hoor Jelle!!) penalty van Cristian, feilloos in de linkeronderhoek.

    Wilden we het risico lopen op een gelijkspel of maken we er direct 3-1 van? De maker van de 1-0, de weergaloze nummer 13 die eigenlijk niets fout heeft gedaan behalve een ingooi doen laten belanden op een gierput van drie hectare verder, vond het tijd om z’n voeten weer eens te laten spreken. Na wat mislukte pogingen van zijn teamgenoten en absoluut niet van hem zelf besloot hij een steekbal binnen te schieten. De steekbal kwam prachtig voor z’n voeten en wederom moest hij afwegen wat z’n keuze ging worden. Aangezien een omhaal niet mogelijk was besloot hij strak de bal tegen de binnenkant van het aluminium te schieten. 3-1, wedstrijd beslist. 3 punten in de tas en de contractbesprekingen met de nummer 13 lopen op het moment van het lezen van dit verslag.


    Door: René de Lange