7e speelt gelijk (3-3)

Na 0-3 ruststand toch nog gelijk gekomen

Vandaag een tegenstander die we nog van vorig seizoen kennen : HHC 11. Wij verloren er toen 2-maal van maar Wouter heeft er nog nooit van verloren. Op een regenachtige zaterdagmiddag op echt gras was het een mooie gelegenheid om veel slidings te maken. De leider Rick toonde vandaag veel lef in de beginopstelling door Hendry Otten te laten vlaggen en een 60-er en 70-er te laten starten evenals mister positivo Slikkie. Pech nog dat Mister 50, onze Otto, toch niet kan spelen door een spierpijntje

 

Het begin was van onze kant zeer matig. We stonden al weer snel achter en de achterstand liep tot de rust op tot 0-3. De 0-1 omdat de verdedigende posities die onbezet waren na een mislukte opbouwactie niet werden overgenomen, de 0-2 door veel te slap of niet verdedigen van een enkele verdediger en de 0-3 door een mazzelschot in de kruising. Bij de 0-1 zat ook al het nodige geluk of pech voor ons. Wij kregen ook wel een paar kansen, maar het was nog wat te vroeg in de wedstrijd om al te scoren. Bij de 0-2 liet eerst de 70-er zich wisselen en later de 60-er. Hendry stond tot aan de rust fantastisch en eerlijk te vlaggen.

 

De 2e helft moest het dan gebeuren met Hendry Otten binnen de lijnen. En het gebeurde ook. Na eerst nog een kwartier aanmodderen, raakte deze 11 spelers op elkaar ingespeeld en konden met de druk naar voren de doelpunten afdwingen. Met Skeert en Arne op de backposities hadden we achterin nu ook snelheid en Hendry en Slikkie hielden de bal voorin wat langer vast dan dat we van vorig seizoen gewend waren, dus we konden compact spelen. De 1-3 van Hendry door een goede loopactie op snelheid met de bal en keurig afronden voor de bijna aansluitingstreffer. De echte aansluitingstreffer ook weer van Hendry en hij mag zelf beschrijven hoe het ging want ik ben het beeld kwijt. De 3-3 uit een corner van broertje Martin die Hendry schitterend binnenkopt zoals eigenlijk alleen Meul maar kan maar vanaf nu dus ook Hendry. 

 

De doelpunten kostten kracht maar we probeerden nog voorzichtig de winnende te forceren. Dat lukte net niet meer. Hendik van tKnaal offerde zichzelf op voor het team door genoegen te nemen met geen speeltijd. Wel goed even een rustmomentje voordat de maisrace begint. Langdurig geblesseerde Tom Zwinselman kwam met zijn vader Jan ook nog kijken. Verder onbekend of we de foto's nog hebben.

Door: Wim Scholman

Door: Wim Scholman
8 oktober 2017