De kortste weg naar Europa is korter geworden (6-0)

Dinsdagavond 1 mei 2018, een nieuwe frisse maand stond weer voor de deur. Je hoorde de vogels tjilpen, de bomen kraken van leven en de lammetjes blaten van onwetendheid. Na een roerige en moeilijke week konden de mannen van OZC 3 weer aantreden op het grasveld, de bekerwedstrijd stond op het programma. KHC was de tegenstander van die avond en wat moet je er over vertellen. Onder andere staat KHC voor; Kampen Hercules Combinatie, ontstaan in het jaar 1914. Zoals de club naam al beschrijft is de standplaats van de club in Kampen, opgericht in De Zandberg inmiddels omgetoverd tot een woonwijk. Oftewel Kampen, prachtige stad aan de IJssel, waar Sinterklaas aanmeerde om de zwarte pieten discussie weer op te laaien. Kampen met een mooi centrum wat veel geschiedenis proeft. Kampen waar de jongens van de lokale voetbalvereniging zich laten lenen om als kleurplaat te dienen voor de kinderen. Kampen, wat ben je toch mooi in alle facetten. Ook mooi om te zien dat menig speler van KHC 3 er zin in had om de club in het geel, een pak op de donder te geven. Het verschil tussen DOS Kampen en OZC doet zich weinig in de tenue kleuren dus de messen waren geslepen. Desalniettemin kon OZC zichzelf ook weer presenteren op de mooi grasweides van Westbroek, waar het gras net een tikkeltje te lang was. In de aanloop naar deze wedstrijd werden er op de dag van spelen nog wat afmeldingen gedaan. Rossi mocht van vrouwlief op vakantie, wij weten niet of hij alleen vakantie is gegaan of met de gehele kroost. Ruiters mocht de kroost daarentegen thuis verzorgen terwijl vrouwlief aan de gewichten hing. Deut scheen een zwakke plek in zijn rug te hebben van het languit liggen op de bank. Biermans moest overwerken of noem het gewoon werken. En Lamberbassie wel genaamd weegbrug 2.0 moest ook verstek laten gaan i.v.m. werkperikelen. Zo bleef er een deel overeind om KHC van het spreekwoordelijke kastje naar de muur te tikken. Toch had de leidert er geen fiducie in en riep de nieuwe aanwinst voor volgend seizoen op; Slick. Ook Marchel werd opgeroepen om de aanval in bedwang te houden.

Zo konden we starten met 15 man, althans dat zou je zeggen. Volgens het schema, en iedereen heeft er veel ontvangen, was het zo dat je 18.15 uur aanwezig moest zijn en om 19.00 uur spelen. Ene Frits had waarschijnlijk de piepers van het bordje nog niet opgegeten en mocht van vrouwlief nog niet van tafel. 18.45 uur kwam hij op de voetbal met een volle maag, schaamrood op de kaken en de shirtjes tas onder de snelbinders. Zelf gaf hij nog aan dat hij niet in de basis wilde starten i.v.m. zijn te laat komen, wij noemen het tekort komen. Dit maakte het weer compleet en we waren weer met zijn 15’en. Gaandeweg de warming up en uiteindelijk de gehele wedstrijd, zo bleek achteraf, kwamen we erachter dat Bremmer zich nog niet had omgekleed, hij had een pittige dag gehad en kon wel even wat rust gebruiken. Zo gaf hij de kans aan zijn overige teamleden om meer speelminuten te maken, voor de 2e keer dit seizoen. Hulde.

14 man op papier en wat gaan we er van maken? Na enkele uren sparren, overleggen en discussiëren kwam het tactische trio tot de volgende opstelling:

 Jack

Petter - Siem - Drankel - Marchel

B’huis - Bipz

Slick

Bongers - Weegbrug 1.0 - Nicky

 

Bankie: Kokkie, Kay (verse papa), Frits (vanaf de zijlijn wel te verstaan) 

Uiteindelijk werd deze opstelling in de kleedkamer medegedeeld, zoals jullie weten; zonder blaadje en Siemsie knikte instemmend mee. Fantastisch duo, jammer dat we voor volgend jaar op zoek moeten naar iemand die de opstelling ook uit zijn hoofd kan opdreunen. Overigens een enorme versterking voor Luuk en co natuurlijk, Drankel; geslepen door de jaren heen, messcherp, beton hard en tactisch sterk aanwezig. Technisch, mwah, hebben we het niet over.

We begonnen de wedstrijd met 1 minuut stilte voor het verlies van Adriaan, Sharon, Manon, Koen (Jerre&Iva), Jesper en Linda. 

Dinant mocht zijn fluit weer hanteren deze avond van Hennie, tevens mocht hij de wedstrijd leiden. 19.01 uur; fwrieeeuuuw klonk het over de velden, the game is on. KHC had duidelijk de zinnen er op gezet om vroeg te scoren en zette maximaal druk op de helft van de gele vrienden. Dit hadden we het hele seizoen nog niet mee gemaakt en we waren van de leg. We hadden nog nooit zo dicht op Jack gespeeld, de gehele voorhoede kon tot in detail zijn nieuwe prent bekijken. Maar goed, OZC probeerde zich terug te knokken en dat ging pas na 20 minuten redelijk, het illustere duo Siem en Drank zette de verdediging even netjes neer en Bipz en B’huis deden dit vanaf het middenveld. Zo werd er steeds beter gespeeld en kreeg OZC links en rechts een kansje. Alleen was het de doorgebroken speler van KHC met het nummer 7 die voor de 1e goal mocht aanleggen. Koekoek, deze ging niet door; onze official Frits vlagde hem keurig af. Zoals een officiële grens de honneurs vanaf de zijlijn waarneemt deed Frits dit niet minder, niet op het moment van spelen maar op moment van aannemen ratste hij de vlag in de lucht. Heerlijk om te zien, zoveel passie in een vlaggenstok. Mooi op lijn en continue in contact met Dinant. Door het optreden van Frits was het nog steeds de brilstand. Laat het zo zijn dat OZC er toch via Bongers, die overigens vaak in de verwarring wordt genomen met Nicky, zowel door haardracht alsmede door snelheid en kwaliteit, een goede voorzet kwam vanaf de zijkant. Weegbrug 1.0 Bassie kon deze leren knikker zo achter Barry Baardmans plaatsen, heerlijke goal. Beetje tegen de verhouding in, maar goed als je ze zelf niet scoort vliegen ze er vaak aan de andere kant er in. 1-0. Zo werd er verder gevoetbald en links en rechts werd er wat MMA* gespeeld. Onder andere kon Weegbrug 1.0 de keeper vloeren zonder enig overdenken, bammmmm… Ook werd er nog wel eens een tikkie op de enkels uitgedeeld door menigeen en waren er ook nog eens sokken kapot. T’is toch wat.

 

Rust, hard aan toe. Het ging namelijk nog niet vlekkeloos en we hadden het pittig. Slick kon zich niet herinneren wanneer de laatste keer is geweest dat hij zoveel had gelopen en wij konden het ons ook niet herinneren. Moe en gesloopt werd Slick gewisseld voor Kay a.k.a. Verse Papa. Kok kwam voor Weegbrug 1.0 en Frits gaf zelf aan dat de verdediging goed stond, oftewel: laat mij alsjeblieft niet spelen…. Ditmaal was het Jan Sap die de verantwoording voor de thee op zich mocht nemen, fijn bakje thee met een mespuntje suiker. Ook voor de versnaperingen voor, tijdens en na de wedstrijd heeft Jan op zich genomen. Bedankt hiervoor. 

 

2e helft was een zwaar contrast t.o.v. de 1e helft. KHC had 5 keer gewisseld en in onze ogen niet helemaal de juiste wissels. Zo kwam er onder andere een nr ‘0’ in de achterhoede erbij die MMA* waarschijnlijk heeft uitgevonden, tenen trappen en ellebogen werk. Lief, maar niet bedoeld voor in het veld natuurlijk. Maar goed, dit werd genadeloos afgestraft door diverse doelpunten makers. Want het spel van OZC voerde de boventoon, KHC kwam er niet meer uit en waren naar alle waarschijnlijkheid moe gestreden. Zo kreeg OZC een vrije trap net buiten de 16. Bipz legde de bal op het iets opstaande gras neer, in de tussentijd sommeerde Adriaan naar Nicky dat hij moest gaan voor de 2e bal. Schot, geplaatst, keeper duikt, paal en op het hoofd van Nicky ging deze vervolgens de netten in. 2-0. De druk was er vanaf, maar voor de kanaries schijnbaar niet voldoende. Zo kon verse papa aanleggen voor een schitterende goal, 3-0. De wiegbeweging langs het veld doet vermoeden dat deze goal voor Sam was. Na de 3-0 was het voetbal er aan KHC zijde er wel uit en kon OZC rustig rond tikken en de 4-0 er in leggen door niemand minder dan Bibbidi Babbidi Bongers. Aansluitend nog de 5-0 door de terug ingekomen en op adem gekomen Slick. En als afsluiter van de avond wilde Bibbidi Babbidi Bongers graag een keertje men of the match worden en legde aan voor de laatste goal van de avond 6-0. Zo floot Dinant 5 minuten eerder af en zoals de spits van KHC al aangaf: Ie bint mie oak ’n mooi’n keerl, niets is minder waar. 

 

Marchel, Dinant, Slick en Jan, bedankt maar weer voor jullie bijdrage. 

 

Overigens is Frits er na 15 minuten ingekomen voor Petter, het was namelijk 3-0 en vond lil’ Petter het wel goed, schade beperken en rust houden voor de halve finale. 

 

Zet het in je agenda want aankomende tijd zullen er wat speciale dagen voorbij komen voor OZC 3.

 

12 mei Genemuiden uit, kans op het kampioenschap

15 Mei DOS 37 3, halve finale van de Beker. Deze spelen we op eigen grond dus kom kijken.

19 mei HTC 3, kampioensfeest voor het 3e. De kantine zal langer open zijn en er is een ‘piekuur’.

2 juni de finale van de beker mochten wij de halve finale doorkomen.

 

Heuj!

 

 

*https://nl.wikipedia.org/wiki/Mixed_martial_arts

Door: Tom Voortman

Door: Tom Voortman
7 mei 2018